محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
192
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
شرح و تفسير ( عباد اللّه أين الّذين عمّروا فنعموا ) احوال گذشتگان را يادآور مىشود كه مدت طولانى زندگى كرده و در لذتها و خوشىهاى فراوان بهسر بردهاند . ( و علّموا ففهموا و انظروا فلهوا ) راه راست به آنان نشان داده شده و آنان آن را ديدند و شناختند ولى از آن روى گردانيده و سرگرم دنيا شدند . ( و سلموا فنسوا ) زمان زياد را در سلامت بدن و روزى كامل زندگى كردند ولى راه درست هدايت را كه مىشناختند ، فراموش كردند . ( امهلوا طويلا و منحوا جميلا ) به آنان مهلت داده شد تا عمل كنند و سپاس گويند . ( و حذّروا أليما و وعدوا جسيما ) از عذاب سخت پرهيز داده شدهاند تا تقوا پيشه كنند و وعدههاى نيك به آنان داده شد تا به عمل صالح رغبت كنند . ( احذروا الذّنوب المورّطة و العيوب المسخطة ) از گناهان هلاكتبار و عيبهاى عذابآور بپرهيزيد . ( اولي الأبصار و الأسماع و العافية و المتاع هل من مناص أو خلاص أو معاذ أو ملاذ أو فرار أو محار أم لا فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ « 1 » أم أين تصرفون أم بما ذا تغترّون ) امام عليه السّلام سركشان طغيانگر را مورد خطاب قرار مىدهد و به آنها مىگويد : چه اندازه دشمنى و نافرمانى مىكنيد ؟ آيا به خدا باور نداريد و وجدانى درون شما نيست كه شما را بيدار كند ؟ به چه چيز مغرور گشتهايد و به چه چيزى تكيه مىكنيد ؟ به ثروتى كه آن را براى ورثه خود خواهيد گذاشت يا سلامتى و صحتى كه رو به پايان است و جاه و مقامى كه زائل مىشود يا خداوند به شما
--> ( 1 ) . انعام / 6 : 95 .